Sleep no more ละครที่ไม่อยากให้เธอพลาด

FullSizeRender 5
บทสนทนาทางโทรศัพท์แบบลับเฉพาะ

Backaof:
หล่อน…แค่อยากโทร.มาบอกว่า ฉันไม่ลืมเรื่องของเรานะ แต่ตอนนี้โปรเจ็กต์ยุ่งมากกกกกกก

Aenoi:
ไม่เป็นไรๆ เมื่อกี๊ไม่ได้ยินหล่อนโทร.มา เพราะดูละครเรื่อง Sleep no more แล้วเค้าห้ามใช้มือถือ

Backaof:
อ๋อ เรื่องนี้เพื่อนฉันที่ไปนิวยอร์กก็ไปดูมา มันดีช่า?

Aenoi:
แก๊….!! คือดีงามชนิดที่พอดูแล้ว ทั้งฉันและบูคิดถึงหล่อนเป็นคนแรก! หล่อนต้องได้อะไรเยอะจากละครเรื่องนี้แน่ คือเค้าเซ็ตอาคารบราวน์สโตนราวๆ ครึ่งบล็อก หรือขนาดตึกแถว 4-5 คูหา สูง 5 ชั้น เป็น รร.McKittrick ซึ่งเป็นฉากหลังของละครเรื่องนี้ แล้วจำลองห้องซึ่งเป็นฉากในละครให้เรามีส่วนร่วมได้เว้ย

Backaof:
มีส่วนร่วมยังไงวะ

Aenoi:
คือพอเข้าไปถึง เค้าจะแจกไพ่คนละใบ (แค่ทางเข้าตึกก็บิลด์ซะกรูหลอนแล้วอะ ทั้งวกวน แถมมืดมีเสียงหวีดหวิวยิ่งกว่าหนังสยองขวัญ แต่มันก็ทำให้รู้ว่าฉันนี่โคตรแมน เพราะฉันเป็นฝ่ายจูงมือนำบูเดินเข้าไปเฉยเลยอะ – -“)

ไพ่เรากับเพื่อนจะต่างกัน เค้าจะค่อยๆ เรียกให้เราทยอยเข้าไปในโรงแรมตามหน้าไพ่ ฉันกับบูก็ถูกแยกกันตั้งกะแรกเลย เขาจะจับพวกเราขึ้นลิฟท์ไปปล่อยตามชั้นต่างๆ (บางคนโดนผลักออกจากลิฟท์คนเดียวด้วยอะ) ส่วนฉันก็ถูกปล่อยตัวพร้อมคนอื่น แต่ทำไมทุกคนกรูหายไปอย่างเร็ว ทั้งที่ทางเดินโคตรสลัวจนมองเกือบไม่เห็น (ตัดภาพมาที่ฉันมะงุมมะงาหรา กลัวสะดุด)

ด้วยความที่ฉันไปรอบแรก (ทุ่มนึง) การแสดงเหมือนยังไม่เริ่ม ก็เดินเข้าเดินออกตามห้องนั้นห้องนี้ ที่จำลองเป็นร้านตัดเสื้อ ร้านขายสัตว์สตัฟฟ์ ห้องล้างรูป ห้องเก็บศพ เราหยิบจดหมายบนโต๊ะหรือพร็อบประกอบฉากมาดู มาอ่านได้หมด (แต่อ่านไม่ออกหรอก มืดเกิ๊น) เสียงซาวด์แทรกฟิล์มนัวร์ที่เปิดบิวด์ไม่ว่าจะเดินไปมุมไหนของตึก ให้ความรู้สึกเหมือนจะมีตัวประหลาดโผล่มาจากความมืดได้ทุกวินาทีอะแก๊ แต่บอกเลยว่าเขาทำฉากดีมากๆๆๆๆๆ เหมือนเข้าไปอยู่ในฉากหนังฮอลลีวู้ดดีๆ เลยแหละ ที่ราคาตั๋วแพงนี่ก็ต้องให้เขาอะ

อีกอย่างบอกกงว่าฉันนี่กลัวมากไม่อยากเดินคนเดียว ฉันไม่ใช่คนชอบเข้าบ้านผี ดูหนังสยองทีกรูหลับตา! ขณะที่ละครเรื่องนี้เค้าได้แรงบันดาลใจมาจากซาวด์แทรกฟิล์มนัวร์ โทนละครเลยมืดๆ มัวๆ นัวๆ น่ากลัวโหวงเหวง เนื้อเรื่องส่วนนึงเอามาจาก McBeth ซึ่งมีการฆ่าฟัน ล้างแค้น อาฆาต…เลยยิ่งไปกันใหญ่ แต่เอาวะ…เห็นใครเขาบอกว่ามันสนุก และถึงจะหลอนแค่ไหน ตรูคงไม่ถูกฆาตกรฆ่าตายหมกฉากละครนี้หรอก ว่าแล้วก็เดินดม หยิบจับพร็อบต่างๆ เล่นต่อไป

เออลืมบอกว่า พอเข้าไปเราต้องใส่หน้ากาก และห้ามพูดเด็ดขาด มือถือก็ห้ามหยิบออกมาใช้ จะมีแค่นักแสดงเท่านั้นที่ไม่ใส่หน้ากาก และเขาจะแสดงละครเงียบ

Backaof:
แล้วละครมันเดินเรื่องยังไง

Aenoi:
นักแสดงจะกระจายกันไปตามจุดต่างๆ แล้วเริ่มแสดงไปตามคิวเขา ซึ่งเราอาจจะอยู่หรือไม่อยู่ตรงนั้นก็ได้ (คือมีโอกาสไม่เห็น)

ตอนนั้นฉันยืนๆ อยู่แถวหน้าร้านพวกนั้นแหละ สักพักก็มีคนวิ่งผ่านหน้าไปเว้ย แล้วเขาก็เลี้ยวเข้าซอกมืดๆ ที่เมื่อกี๊ฉันกลัวไม่กล้าเดินเข้าไป เลยวิ่งตาม มีคนดูวิ่งตามกันมาราว 2-3 คน ที่รู้ว่าเป็นนักแสดงเพราะเค้าไม่ใส่หน้ากาก พอสุดทางเค้าก็เปิดประตูหนีไฟลงไปชั้นล่าง ฉันก็ตามลงไปนะ แต่บังเอิญสวนกับคนกลุ่มนึงที่ขึ้นมา ฉันก็เลยตามเค้าไม่ท้น (มันมืดด้วยยยย)

มีตอนนึงฉันยืนอยู่ในห้องใหญ่ม๊าก ที่จำลองเป็นป่าร้าง มีนางพยาบาลโรคจิตเดินเข้ามา แล้วนางมุดรั้วเลาะป่าเข้าไปหาเพื่อนที่นอนสลบอยู่ด้านในๆ ทุกคนก็พากันมุดรั้วตามไป (ฉันด้วย) คือมันเป็นอะไรที่สนุกมากๆ อะ ทั้งได้ดูละครและออกกำลังไปในตัว

เทคนิคการดูละครเรื่องนี้เค้าบอกว่า เธอจะเลือกปักหลักรอที่ฉากใดฉากหนึ่งก็ได้ หรือจะเลือกตามตัวละครตัวใดตัวหนึ่งก็ได้ หรือจะเดินตามฉาก แล้วเปลี่ยนมาตามตัวละครก็ได้ คือทำยังไงก็ได้หมด เพราะเค้าบอกว่า ‘every experience is unique’ คือคนดูละครเรื่องนี้จบกลับบ้านไป ก็อาจจะได้พบเห็นสิ่งที่ไม่เหมือนกันเลย

Backaof:
แล้วจะดูรู้เรื่องเหรอเธอ

Aenoi:
ไม่ค่อยรู้เรื่องจริงจังหรอก แต่ฉันว่ามันไม่จำเป็นนะ และคิดว่าน้อยคนที่จะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้เพราะคงไม่มีใครเห็นการแสดงทุกฉาก แม้นักแสดงจะเล่นลูปฉากเดิมจำนวน 3 รอบต่อคืนก็ตาม (แต่เรากะเวลาไม่ได้ และเราแทบไม่รู้ตัวเลยว่ามันจบและกลับมาลูปแล้ว) เพราะณ เวลาใดเวลาหนึ่ง เราอาจจะดูฉากอื่นบนชั้นอื่นอยู่ หรือดูฉากตอนกลาง ตอนปลาย ดูฉากของอีกเรื่องไปเลยก็ได้ แต่ความรู้สึกตอนดูเสร็จแล้วเดินออกมาคิดว่ามัน “อินจนหลอน”เนี่ย ฉันว่าฟินแล้วอะ

Backaof:
พอเธอพลัดกับนักแสดงคนนั้น แล้วยังไงต่อ

Aenoi:
ฉันก็เดินตามเข้าไปแหละ แม้จะพลัดกะนักแสดงแล้ว เดินไปสำรวจห้องซึ่งเป็นฉากใหม่ๆ ที่ยังไม่เห็น แล้วแม่งเจอป่าช้า!!! โคตรรรรรรรน่ากลัวอะ คือตอนนั้นไม่มีคนอยู่ใกล้เลยสักคน ต้องยืนรออะแกแล้วพอมีคนผ่านมาก็เดินตามเค้าไป

หนนึงขึ้นไปชั้นบนสุด (คือกะดูฉากให้ครบทุกชั้น) ปรากฏเป็นบ้านเด็กกำพร้าหลอนแก! โคตรรรน่ากลัวที่สุดในสามโลก คือทุกมุมที่เดินเข้าไปแม่งหลอนเหมือนอยู่ในฉากหนังสยองขวัญ ถึงกับไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้เตียงเพราะกล้วมีมือโผล่จากใต้เตียงมาจับขา ชั้นนี้มีห้องน้ำด้วยแก เค้าคงทำไว้ให้คนกลัวจนฉี่ราดมาใช้บริการ (อาจจะเป็นฉันเอง)

Backaof:
แล้วเธอก็อยู่คนเดียวตลอดเลยเหรอ

Aenoi;
โชคดีพอลงมาชั้นล่าง คุณป้านักแสดงคนนึงเดินผ่านหน้าไป ฉันเลยเดินตาม (มีหนนึงนักแสดงเดินเหยียบหัวแม่เท้าฉันด้วย T^T) เลยไปเจอบูยืนดูฉากผู้หญิงท้องกำลังกินนม ด้วยท่วงท่าเหนือมนุษย์ สยดสยอง แล้วฉันก็เกาะกับบูนับแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมาแม้จะไม่ได้คุยกันเลยสักคำ (อ้อ แต่เค้าให้เบรกกินน้ำได้ด้วยการออกจากฉากไปที่บาร์ตรงทางเข้า นั่นน่ะคุยกันได้)

นั่นแหละแก สรุปว่าดีมากๆ เลยละครอันนี้ เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ที่ทำให้เราได้เป็นส่วนหนึ่งของมันแบบเต็มที่ บูได้ยินก่อนเข้าว่ามีบางคนมาแล้ว 3 รอบเพื่อดูทุกฉากให้หมด (ป้าด!) และหลังจากนั้นฉันก็ได้ยินมาว่ามีอีกเรื่องชื่อ  Then she fell ซึ่งเอาท้องเรื่องมาจาก Alice แต่เหมือนจะเล่นไม่นาน และฉากจะไม่อลังการเท่านี้นะ พวกฉันเดินขึ้นๆ ลงๆ อยู่เกือบ 3 ชม.อะแก เมื่อยขามาก

Backaof:
เคเธอ งั้นเดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะ พอดีฉันก็เพิ่งกลับจากดูหนังคืนวันพุธ แค่นี้นะ บัยยย!

Aenoi:
เคย์ เค้าแจกหน้ากากกลับมาด้วยอะเธอ ฉันเลยมาถ่ายเล่นกะบูที่สถานีรถไฟ เด๋วทิ้งลิงก์ให้นะเผื่อหล่อนเอาไปอ่านเป็นข้อมูล

http://www.sleepnomore.com/#share

 

FullSizeRender 6

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s